صابر فيضي ، مدير عامل شركت مخابرات ايران گفت : ارايه سيم كارت تلفن همراه رايگان تنها زماني نهايي مي شود كه تعداد مشتركان تلفن همراه در كشور به 40 ميليون نفر برسد. وي كه با خبرگزاري فارس گفتگو مي كرد افزود : ارايه سيم كارت رايگان در برنامه هاي وزارت ارتباطات نيست اما زماني كه بازار سيم كارت رقابتي شود و تعداد مشتركان نيز به 40 ميليون نفر برسد در آن زمان مي توان همانند ساير كشورها به توزيع سيم كارت رايگان پرداخت.

لالالالا گل سنبل تو ای کنکوری چون گل

بدان اینجا همه هستند کمی دیوانه و منگل

لالالالا گل نازی بیا با هم بریم بازی

چو گشتی فارغ التحصیل بباید رفت سربازی

لالالالا بخون دائم بمون بیدار پایان ترم

چه سود این قدر خواندیم و نگشتیم عاقبت عالم

لالالالا گل شبدر نکن خرخونی ای قدر

به همکاری یکدیگر تقلب می کنیم آخر

لالالالا گل انجیر از این استاد گشته ام سیر

برای قتل او ای یار اگر شد جور کن هفت تیر

لالالالا گل زنبق تو ای دانشجوی احمق

در این دنیای وانفسا نداری ذره ای هم حق

گويند: سگ گله اى بمرد . چون صاحبش خيلى آن را دوست داشت ، او را در يكى از مقابر مسلمين دفن كرد.

خبر به قاضى شهر رسيد. دستور داد او را احضار كنند و بسوزانند. زيرا او سگ خود را در قبرستان مسلمانان بخاك سپرده است . وقتى او را دستگير كردند، و نزد قاضى آوردند، گفت : اى قاضى ، اين سگ وصيتى كرده كه مى خواهم به شما عرض كنم تا بر ذمه من چيزى باقى نماند.

قاضى پرسيد: وصيت چيست ؟

آن مرد گفت : هنگامى كه سگ در حال موت بود به او اشاره كردم كه همه اين گوسفندان از آن تو است . پس وصيت كن كه آنها را به چه كسى بدهم .
سگ به خانه شما كه قاضى شهر هستيد اشاره كرد. اينك گله گوسفندان حاضر و آماده ، و در اختيار شما است .
قاضى با تاءثر و تاءسف گفت : علت فوت مرحوم سگ چه بود؟ آيا به چيز ديگرى وصيت نكرد؟ خداوند به نعمات اخروى بر او منت نهد و تو نيز به سلامت برو. چنانچه آن مرحوم وصاياى ديگرى داشت ما را آگاه گردان تابه آن عمل كنيم .
به اين ترتيب چوپان از مرگ نجات يافت

منبع : نجواهای دل

يك پيرمرد بازنشسته، خانه جديدی در نزديكی يك دبيرستان خريد. يكی دو هفته اول همه چيز به خوبی و در آرامش پيش می رفت تا اين كه مدرسه ها باز شد. در اولين روز مدرسه، پس از تعطيلی كلاسها سه تا پسربچه در خيابان راه افتادند و در حالی كه بلند بلند با هم حرف می زدند، هر چيزی كه در خيابان افتاده بود را شوت می كردند و سروصداى عجيبی راه انداختند. اين كار هر روز تكرار می شد و آسايش پيرمرد كاملاً مختل شده بود. اين بود كه تصميم گرفت كاری بكند.

روز بعد كه مدرسه تعطيل شد، دنبال بچه ها رفت و آنها را صدا كرد و به آنها گفت: «بچه ها شما خيلی بامزه هستيد و من از اين كه می بينم شما اينقدر نشاط جوانی داريد خيلی خوشحالم. منهم كه به سن شما بودم همين كار را می كردم. حالا می خواهم لطفی در حق من بكنيد. من روزی ١٠٠٠ تومن به هر كدام از شما
می دهم كه بيائيد اينجا و همين كارها را بكنيد.»

بچه ها خوشحال شدند و به كارشان ادامه دادند. تا آن كه چند روز بعد، پيرمرد دوباره به سراغشان آمد و گفت: ببينيد بچه ها متأسفانه در محاسبه حقوق بازنشستگی من اشتباه شده و من نمی تونم روزی ١٠٠ تومن بيشتر بهتون بدم. از نظر شما اشكالی نداره؟

بچه ها گفتند: «١٠٠ تومن؟ اگه فكر می كنی ما به خاطر روزی فقط ١٠٠ تومن حاضريم اينهمه بطری نوشابه و چيزهای ديگه رو شوت كنيم، كورخوندی. ما نيستيم.»

و از آن پس پيرمرد با آرامش در خانه جديدش به زندگی ادامه داد.

منبع : نجواهای دل